Wat ik van Peggy Olson (Mad Men) heb geleerd

1996. Ik loop stage bij reclamebureau N&W/LB.

In die 3 maanden schrijf ik een handvol teksten over de Fiat Ducato.

Ik kan natuurlijk zelf iets van mijn stage maken. Maar ik ben geen Peggy Olson in Mad Men. Zij weet wat ze wil, ze laat zich niet intimideren en ze vecht voor haar positie.

Ik dan, een geboren doetje. Laatbloeier van de bovenste plank. Pas 15 jaar later wordt de Peggy in mij wakker als ik besluit voor mezelf te beginnen. Het ondernemerschap steekt een vuur in mij aan. En mijn pen begint te gloeien.

Wat typeert mij?

In het dagelijks leven ben ik een watje.

Bij onweer trek ik het dekbed over mijn hoofd. Ik klim alleen op het startblok als mijn zwemmaatje mijn hand vasthoudt. En als ik een helling af fiets, knijp ik in de remmen.

Maar als ik schrijf, durf ik alles.

Mijn pen is als het veertje van Dombo

Doop mij in de inkt en ik ben duidelijk, dapper en da bomb.

En dat werkt door in mijn bedrijf. Als professional gooi ik de ramen open als het bliksemt, geniet ik van de snelheid van elke startduik en heuvelop zet ik een tandje bij.

In mijn schrijfcoachtraject leer je wat jíj allemaal kunt met jouw pen

Een goede pen is duidelijk, stellig en een cadeau voor de lezer.

Ik laat je spelen met je pen. Ja, je gaat heel wat schrijven en schrappen. Maar als je denkt dat een pen daardoor slijt, heb je het mis. Die wordt alleen maar scherper.